Kütahya, Osmanlı'dan miras kalan köklü geçmişi ve UNESCO "Yaratıcı Şehirler Ağı" unvanıyla Türkiye'nin çini merkezidir. Şehir, eşsiz sırları, canlı motifleri ve geleneksel atölyeleriyle zengin bir kültür turizmi deneyimi sunar
Frigler dönemine kadar uzanan köklü bir seramik altyapısına dayanır. 14. yüzyıl sonlarından itibaren Osmanlı himayesinde gelişen bu sanat, İznik'in üretimi azaltmasıyla 17. yüzyıldan itibaren imparatorluğun en önemli çini merkezi haline gelmiş ve günümüze dek geleneksel tekniklerle ulaşmıştır
Osmanlı dönemi çini ve seramik sanatı, köklerini Büyük Selçuklular ve. Anadolu Selçukluları'ndan aldı. Kendine özgü renk ve desenlerle gelişti,
Kütahya çinisi, Türkiye'nin geleneksel seramik sanatları arasında bir yer tutan, köklü üretim geçmişine sahip bir el sanatıdır.
İznik çinisi, ilk olarak 15. yüzyılda Çin'den gelen mavi ve beyaz seramiklerden etkilenerek ortaya çıkmıştır.
Çini Nedir?
Çini sanatı, kökleri Anadolu Beylikleri ve Selçuklular’a uzanan ama altın çağını Osmanlı ile yaşayan bir el sanatı. Temelde toprağın fırına girmeden önce şekillendirilip renklendirildiği, sonrasında da en çok mimari yapılarda duvar kaplaması ve dekor malzemesi olarak veya kap, tabak, vazo, sürahi gibi günlük kullanıma dayalı eşyaların kaplanmasında kullanılan, çeşitli tekniklerin bir araya gelmesinden oluşan bir sanat.
Nemli bir bez ile silmek yeterlidir. Ağır kimyasallardan kaçınılmalıdır.
Uzun vadede estetik ve kalite arayanlar için el yapımı çini her zaman daha iyi bir tercihtir.
Oteller, camiler ve restoranlarda çini kullanımı son yıllarda ciddi artış göstermektedir.
Çini ürünler, hem estetik hem de dayanıklılık açısından birçok avantaj sunar.
Kütahya çini, yüzyıllardır Anadolu’da üretilen ve geleneksel Türk sanatının en önemli parçalarından biri olan dekoratif seramik sanatıdır. Özellikle el işçiliğiyle üretilmesi, her bir parçayı benzersiz kılar.
